Tuesday, 4 November 2008


Αθήνα: Θησείο

Σάββατο πρωί, έτος

Lenny Kravitz, "I want to get away"
The story goes like this, brother. At first, we downloaded songs. I mean, what else was there to download? You clicked the name of your favourite whatever band, chose an album, were charged a buck per song and whoosh! into your pod and into your ear. The catch was obvious now, wasn't it? You had to know beforehand which band you wanted! What if you didn't know? What if there was a new band, that'd just come out from its hatching garage, played the best music in the Universe--well, your Universe--and you didn't know about it? Huh? How about that? Could we afford to spend a couple months in the darkness of ignorance, waiting for the band to crawl out into glory? There had to be a way for the uploader to know beforehand if we would like something and send it to us! Of course the answer was pretty simple. Neural networks had been up and running for years, guessing, learning, getting smarter. Based on your previous choices, your next music was chosen for you. You just let your pod on the default setting of "Auto download" and it did the job for you. There were even special offers. So people started not bothering any more to search for what they liked. It was done for them. Then some smart guy thought, "why only music?". I mean, most of the population was already spending most of its time plugged on its pods, and soon the pods were not credit card sized any more and carried around in pockets, they were aspirin-sized and implanted behind your ear, hooked directly on your acoustic nerves. You could stay connected all day long, chat with anyone, listen to music, and then watch films, news or whatever, projected onto your glasses. The next step was obvious and it's what your pod can do now, brother. These last year models hook on your optical nerve, let you watch anything at any time, and on your vocal cords, letting you talk, right? But that ain' t good enough no more. These babies that I have, hook on the central nervous system. You clip it on your ear, next to your implant, and you can download your entire, personal Universe and live inside it completely isolated from anything, for as long as you like--a few minutes or your entire life. Your Universe is chosen for you, based on your genes and your hormones--it gets the info from the implant. You can modify it at will, of course, but few people ever do. They are just happy travelling into the unknown, tailored to perfection for them. And I don't mean just clothes and streets and climate. I mean everything. You can download a lover, made especially for you, and if he or she, by the tiniest of chances is not up to expectations in bed, hell, you can download your orgasm, and it would be just how you would want it to be. "But it's not really there", the naive brother would observe. Well, he'd better wake up to the fact that reality is in the eye of the beholder. The perception of the physical world is limited by your senses –that, we've known for millennia. You think that something is there because you see it, touch it, smell it, by the tiny electrical signals sent to your brain. If the signals are there, so is reality. But there's still something missing. No matter how great your artificial universe and your experiences in there, you always remember who you are. So people feel that if your name is Jerome, come from the rough end of the ghetto and your momma was killed last week on a heroine deal, you could never really enjoy being a 17th century King of France being blown in succession by three Austrian princesses. You have to be able to download your past, also. Or rather, many different ones, at will. With this, you can. And your present past, if you will forgive the pun, can be overwritten. Permanently, if you want. So, you asked me who I am, brother? It's really simple. I am whoever I want to be. Now, you gonna buy one of these?

Yannis Andredakis


Doubleface said...

Ευχαριστούμε ρε Γιάννη... Πολύ καλό!

Yannis Petsas said...

Σέντρα λοιπόν, στον ανελέητο σχολιασμό.
Κατ’ αρχάς να πω πως μου ήρθε κάπως… ξενόφερτο. Μετά σκέφτηκα πως ίσως πρόκειται για ανακοίνωση του μέλλοντος, πως αύριο κάποιος θα μου κολλήσει ένα καλώδιο και το πρωί θα μιλάω έτσι.

Θα σταματούσα εδώ αλλά ένοιωσα την ανάγκη να πω Για όσους δεν κατάλαβαν τα παραπάνω, το κείμενο μιλάει για τις νέες δυνατότητες, γενικά, που υπάρχουν με τη νέα τεχνολογία και
συγκεκριμένα για το i-pod. Μπορείς να κατεβάσεις ό,τι θέλεις, όταν το
θέλεις, να δημιουργήσεις εσύ και μόνο τον κόσμο σου, τα πράγματα, τις μυρωδιές
και τους ήχους που θα σε περιβάλλουν. Ακόμα και τον οργασμό σου, λέει, μπορείς
να διαλέξεις, συνδεδεμένος με ένα σωρό καλώδια και βύσματα. Και μπορεί κάποιος
να αναρωτηθεί αν αυτός ο κόσμος είναι αληθινός, ο τεχνητός κατά κάποιον
τρόπο, αλλά, λέει, σάμπως ο εγκέφαλος δεν εκλαμβάνει ως πραγματικά όλα τα
ερεθίσματα που δέχεται, ανεξαρτήτως πηγής;
Κάπως έτσι τα λέει. Λέει και για μαγικά γυαλιά που τα φοράς μπροστά στην
οθόνη και σου ανοίγονται νέοι ορίζοντες. Θα μπορούσε να είναι γραμμένο από
κάποιον που δε βλέπει, θα μπορούσε όμως να είναι επίσης γραμμένο από κάποιον
που ξέρει από αυτά, ας πούμε τους εναλλακτικούς τρόπους πρόσληψης των

Επειδή εγώ δεν είμαι Εγγλεζόνι κι είμαι και παλιάς κοπής το στέλνω σ' αυτούς που είναι σαν κι εμένα, αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν τίποτα τέτοιοι... ή «Θεέ μου - θ' αναρωτηθώ - μπας κι είμαι ο μόνος σ' αυτόν τον κόσμο που δεν ομιλώ φαρσί την Αγγλικήν;»

Καλησπέρα φίλε Γιάννη.

Γιαννης said...

Δεκτό, απόλυτα. Είχα κι εγώ τις επιφυλάξεις μου για το αγγλικό κείμενο, και να με συμπαθάτε, Γιάννη και υπόλοιποι. Έτσι μου βγήκε όμως από την πρώτη στιγμή και μετά δε μου ερχόταν να το μεταφράσω. Επίσης η εικόνα που είχα στο μυαλό μου ήταν ένας μαύρος να προσπαθεί να σου πουλήσει το τελευταίο pod στο Θησείο. Σίγουρα θα μιλούσε Αγγλικά, κι έτσι που πάμε, στο κοντινό μέλλον, τα ελληνικά θα είναι ανάμνηση... Κι ο υπογράφων βάζει κι αυτός ένα χεράκι σ'αυτό, ξεδιάντροπα...

danae said...

εμένα πάντως μου άρεσε που την είδαμε λίγο ιντερνασιονάλ και ταίριαζε όντως στην φύση της ιστορίας. Επίσης μου άρεσε πολύ που ένα τέτοιο προϊόν ήταν στα χέρια ενός πλανόδιου σε ένα περιβάλλον καθόλου φουτουριστικό και καθόλου high tech. Θα μπορούσε ο ίδιος τύπος να μου πουλάει κρακ. Μπορεί να παίζει ρόλο που είμαι λίγο Εγγλεζόνι.

Doubleface said...

what the fuck?
God damned ktl
you are really good
men, yo yo...!!!

doubleface2 (the lazy one)