Friday, 5 February 2010

Απαρηγόρητη


Τόπος: Αμερικής και Πανεπιστημίου


Χρόνος: Αργά


Soundtrack: It raineth every day, Twelfth Night. Feste’s song

http://www.youtube.com/watch?v=ZVSLVSPeinE&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=q910HEkDOmE&feature=related


Βρισκόμαστε στην οδό Αμερικής. Έξω από ένα θέατρο, μια κοπέλα κάθεται σε παγωμένο μάρμαρο και κλαίει. Προσπαθεί να το συγκρατήσει, να μαζευτεί σε βούρκωμα, να καπνίσει. Δεν τα καταφέρνει. Πνίγεται στο λυγμό και στο σάλιο της. Κλαίει συνειδητά, δηλαδή ούτε από πόνο ούτε από συγκίνηση. Είναι αυτό το άλλο κλάμα που βγαίνει σαν πρόταση, που κάτι περιγράφει. Και δεν σταματά μέχρι να ολοκληρώσει κάποιο νόημα. Και γίνεται ανάμεσα σε άλλες κινήσεις. Χαιρετάει τον κόσμο και κλαίει. Φοράει το σκουφί της και κλαίει. Χαμογελάει στους φίλους της και κλαίει. Πίνει ουίσκι σε πλαστικό ποτήρι και κλαίει. Δεν αποσύρεται. Δεν αντιστέκεται. Σαν αιτιατό που ξέχασε το αίτιό του. Σαν ένα ρήμα που χάνει το υποκείμενο του. Και ζει σε αιώνιο ενεστώτα. Κλαίει, όπως λέμε βρέχει.

Δ.Δ.

Thursday, 28 January 2010

Φαινόμενα















  • Ξεκινάει σήμερα το 8ο Greek Cult Festival στο Gagarin. Πλάκα έχει αλλά αν δείτε το τρέιλερ ίσως και να καλυφθείτε. http://www.youtube.com/watch?v=Q1vlEna2sEw
  • Κάθε φορά που μπαίνω στο in.gr στην στήλη Επιστήμη-Τεχνολογία πετυχαίνω τους πιο αστείους και ευρηματικούς τίτλους ειδήσεων. Π.χ.:
    Κολοβακτηρίδιο που παράγει καύσιμα υπόσχεται ενεργειακή επανάσταση. Διαβάστε το.
  • Κυκλοφορούν χιλιάδες φωτορεπορτάζ από κάθε μεγάλη εφημερίδα ή πρακτορείο που αποτυπώνουν την καταστροφή στην Αϊτή. Είναι λίγο τρομακτικό το πόσες γκαλερί μπορεί να γεμίσει η συντέλεια.
  • Η Χιονάτη το προηγούμενο Σάββατο ξαναέφαγε το μήλο σε ένα μάθημα για τις αφηγηματικές φωνές. Η Μητριά έχει μάρτυρες που επιβεβαιώνουν το άλλοθί της, ο Καθρέφτης ήταν απασχολημένος με την καινούρια ρυτίδα μιας δούκισσας, ο συναχωμένος νάνος αποδίδει το κακό στη νέα γρίπη, ο γκρινιάρης νάνος διαμαρτύρεται για τις συνθήκες κράτησης των υπόπτων και ο σοφός νάνος πιστεύει ότι υπάρχει λογική εξήγηση κι ότι μάλλον ήταν ατύχημα. Η ίδια η Χιονάτη από το υπερπέραν ορκίστηκε ότι αν ποτέ γίνει καλά θα αγωνιστεί για να αποδείξει ότι η ομορφιά δεν είναι ντροπή. (Well done kids!)

Thursday, 14 January 2010

Σεμινάριο Δημιουργικής Γραφής So7


H ομάδα θεαμάτων So7 εγκαινιάζει το καινούριο της σπίτι με μια σειρά σεμιναρίων σύγχρονου χορού, κίνησης ηθοποιών και δημιουργικής γραφής! Για εσάς που ίσως σας ενδιαφέρει το τελευταίο:

Δημιουργική Γραφή
Πρώτος κύκλος: Words words words


Οι λέξεις ανήκουν σε όλους μας. Σε αυτές ανήκει ο κόσμος όπως τον καταλαβαίνουμε. Ακόμα κι αν δεν τις διατυπώνουμε ο ανθρώπινος εγκέφαλος κατακερματίζει τον κόσμο σε έννοιες, ορισμούς, περιγραφές και αξιολογικές κρίσεις. Αυτό δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι το πέρασμα από την σκέψη στο λόγο, τον λόγο στην γραφή και την γραφή στην δημιουργική γραφή είναι σχεδόν αυτόματο. Στον πρώτο αυτό κύκλο θα κάνουμε το τελευταίο κομμάτι αυτής της διαδρομής και θα δούμε τι τον χαράζει και πως διασχίζεται. Οδηγός: Δ.Δ. (Δανάη Δάσκα)

Tools: Παρουσία, χαρτί και στυλό
PC: 12 στιγμές

8 Συναντήσεις
με τον χρόνο, τα αφηγηματικά πρόσωπα, τους χαρακτήρες, την γένεση, το ύφος, τον ρυθμό, τον διάλογο, την πλοκή και την κρίση. Guest stars: Όμηρος, Woody Allen, Borges, Leonard Cohen, Beckett, Monty Pythons, Αριστοφάνης, Harry Potter, Hitchcock, Κική Δημουλά and many more.

Πρώτη συνάντηση γνωριμίας: 17/1 στις 6 ώρα το απόγευμα.
Για πληροφορίες για τον τόπο και το περιεχόμενο του σεμιναρίου στείλτε email με την ένδειξη-subject So7 Creative Writing στο danaed@gmail.com.

May the force be with you.

Tuesday, 12 January 2010

Εξωτικές Αγάπες


Τόπος: Λεμεσός. Μόλος.

Χρόνος: Κυριακή πρωί

http://www.youtube.com/watch?v=Z32SCbI4dNU

Μια Κυριακή πρωί που περίμενα υπομονετικά μες το ψοφόκρυο μια φίλη μου που με είχε στήσει ήδη είκοσι λεπτά και έβριζα τον εαυτό μου που της είπα να περάσει να με πάρει από το συγκεκριμένο σημείο γιατί βαριόμουν να οδηγώ, πρόσεξα ότι δίπλα μου στη στάση τη διακοσμητική καθώς δεν περνά ποτέ λεωφορείο καθόταν μια γυναίκα γύρω στα 35 ασιατικής καταγωγής η οποία προσπαθούσε να ξεκολλήσει από δίπλα της ένα παππού ο οποίος της μουρμουρούσε προστυχόλογα στο αυτί και έδειχνε τόσο ενοχλημένη που όταν σηκώθηκε και πήγε πίσω από τη στάση για να προστατευτεί όπως κατάλαβα από τις ορέξεις του παππού την ακολούθησα με γυναικεία αλληλεγγύη και την ελπίδα ότι η παρουσία ενός ακόμα ατόμου θα τον εμπόδιζε να της επιτεθεί μέρα μεσημέρι σε κεντρικό σημείο της πόλης και πράγματι αυτό συνέβηκε γιατί όταν ο παππούς έμεινε μακριά η γυναίκα επέστρεψε στη στάση κι εγώ την ακολούθησα έτοιμη να σχολιάσω ότι οι παππούδες κατάντησαν αηδία με τις άσεμνες προτάσεις προς τις οικιακές τους βοηθούς αλλά αυτή δεν έδειχνε να έχει διάθεση για κουβέντες έτσι σιώπησα μέχρι που ξανάρθε ο παππούς και πάλι άρχισε κάτι να της μουρμουρίζει στο αυτί και τότε αυτή σηκώθηκε και άρχισε να απομακρύνετε και σηκώθηκα κι εγώ έτοιμη να ουρλιάξω για βοήθεια αν έβλεπα κάτι περίεργο αλλά την είδα να του μιλάει με έντονο ύφος και ακολούθως να τον αφήνει να προχωρά μπροστά και να τον ακολουθεί προς τις δημόσιες τουαλέτες…

Ουφ!

crouchy smurf

Wednesday, 30 December 2009

Δεκάδες


Κάθε χρόνο τέτοια εποχή δημιουργούνται δεκάδες που συνοψίζουν τα έτη. Και φέτος ειδικά υπάρχουν δεκάδες που συνοψίζουν την δεκαετία σε δέκα καλύτερα, δέκα χειρότερα, δέκα τόπους, δέκα έργα τέχνης, δέκα λάθη, δέκα στιγμές και δέκα ανθρώπους. Δεν ξέρω γιατί είναι δέκα. Ίσως μέχρι εκεί ξέρουμε σίγουρα όλοι να μετράμε. Το πόρισμα του τύπου είναι ότι τα 00’s ήταν από τις χειρότερες δεκαετίες της ανθρωπότητας και της Ελλάδας ακόμα περισσότερο. Μάλλον έχουν δίκιο. Για αντίδραση το cityspits έφτιαξε την δική του δεκάδα των όμορφων στιγμών της πόλης που το φιλοξενεί, όπως τις έζησε το ίδιο ή του τις αφηγήθηκαν οι κάτοικοί της.

1. Ο Φιλήμονας βγήκε έντρομος από τους Χάρτες στις 11 το βράδυ μιας άνοιξης για να δει δέκα μαλλιάδες να ανοίγουν με μπαλτάδες την άσφαλτο του πάρκινγκ επί της Χαριλάου Τρικούπη και να φυτεύουν το πρώτο θαμνάκι του Πάρκου των Εξαρχείων.

2. Η Ελεάννα βγαίνοντας από το μετρό βρήκε νεαρή κοπέλα πρόθυμη να δεχτεί το ενιαίο εισιτήριό της, διάρκειας μιας ώρας χωρίς να την κοιτάξει σαν να μοιράζει ναρκωτικά.

3. Η Φροσύνη πήρε από γκρεμισμένο κτήριο του Μεταξουργείου την ελληνογαλλική φωτεινή ταμπέλα Οτέλ Λουβρ και ο Δημήτρης την τοποθέτησε στην ταράτσα της πολυκατοικίας τους αλλάζοντας το ξενοδοχειακό τοπίο των Ιλισίων. Όσοι βρίσκονται ψηλά βλέπουν πλέον το τρίγωνο Hilton-Divani Caravel-Οτέλ Λουβρ.

4. Η Δανάη ένα μαύρο καλοκαίρι είδε σε τουαλέτα μπαρ αυτοκόλλητο που έλεγε: Ο γάμος είναι το εισιτήριο για την κοινωνία των συμβιβασμών με την υπογραφή greek gays against gay marriage.

5. Στο φανάρι του Χίλτον εμφανίστηκαν διασκεδαστές ζογκλέρ. Σε μια μαγική στιγμή συνύπαρξης και συνεργασίας Πακιστανός των Φαναριών χρησιμοποίησε για να πείσει τον οδηγό Κώστα το επιχείρημα: Καθαρίσω βλέπει καλύτερα τσίρκο.

6. Σε σχολείο προσφύγων στην Σολωμού Αφγανοί μαθητές κλήθηκαν να διαλέξουν ένα ρήμα ενεργητικής και ένα ρήμα παθητικής φωνής. Απάντησαν Φταίω και Φαντάζομαι.

7. Στο Μοναστηράκι περιπλανώμενος Ιταλός μουσικός είπε στον καθολικό ιρλανδό Φρανκ: I play good Satan music, you buy me drink, ok?

8. Ο Κυριάκος με αφορμή την υποψηφιότητα μεγάλου έλληνα οινοποιού δημιούργησε το σύνθημα: μερλό μερλό για όλο τον λαό!

9. Ο Αλέξανδρος μαζί με έναν φίλο του στόλισαν με πολύχρωμα φωτάκια ξεχειλισμένο κάδο σκουπιδιών στον Περισσό. Η γειτονιά καταχειροκρότησε το καλλιτεχνικό δρώμενο και φρόντισε κάθε νέα σακούλα να ενταχθεί ομαλά στο έργο.

10. Ενα πρωί Γενάρη παίξαμε χιονοπόλεμο στην Πανεπιστημίου. Εύχομαι σύντομα να δούμε ξανά όλοι μια άσπρη μέρα.

Sunday, 6 December 2009

Tune in


Χρόνος: 6/12/09

Τόπος: 6/12/09

Soundtrack: There is a light that never goes out, The Smiths

http://www.youtube.com/watch?v=DRtW1MAZ32M


Πόλη μου, τι όμορφα που σε στολίσανε φέτος! Γεμίσανε οι δρόμοι άσπρες μπάλες γυαλιστερές πάνω σε πράσινες και μπλε φορεσιές. Δέκα χιλιάδες είπαν. Στις βιτρίνες σου βάλανε ποδιές ασημένιες και στα πεζοδρόμιά σου πολύχρωμες σακούλες παραφουσκωμένες.

Ριγέ κόκκινες κι άσπρες γιρλάντες κρεμάσανε στα στενά σου. Και που και που ακούς τα πρώτα πυροτεχνήματα να σκάνε. Κάποια που βγάζουνε χρυσές καυτές ριπές και κάποια που γεμίζουνε τους δρόμους με λευκή ομίχλη. Βάλανε σε αυτοκίνητα και σε μηχανές πολύχρωμα λαμπιόνια που στριφογυρίζουν. Κι ένας μεγάλος έλικας με έναν προβολέα σαν φωτορυθμικό πετάει στον ουρανό σου. Ήρθε και μια βροχή την άσφαλτό σου να γυαλίσει και τα οχήματά σου πατάνε φρένο και γεμίζουν κόκκινα φωτάκια τις λεωφόρους. Και την γιορτή μας τη ζηλεύουν σε όλη την γη και περιμένουν κάμερες να την φωτογραφίσουν. Ανοίξανε οι οθόνες σε κάθε σπίτι και όσοι δεν μπορούν να’ ρθουν, μπορούν να σε απολαύσουν από μακριά. Κι όλο για σένα να μιλάνε χωρίς να σε γνωρίζουν. Κι εσύ ένα χαμόγελο δεν σκας σε όλους εμάς που σε αγαπάμε.

Τι σου λείπει;


Δ.Δ.

Monday, 30 November 2009

We proudly present... again!


Ο Κυριάκος Χαρίτος, γνωστός και ως Κ.Χ. παρουσιάζει το πρώτο του ιστορικό μυθιστόρημα-πολεμική ανταπόκριση-κοινωνική ανάλυση μα πάνω από όλα χριστουγεννιάτικο παραμύθι:

Φον Κουραμπιές εναντίον Κόμη Μελομακαρόνη!


Δύο γενναίοι υπερασπιστές της παράδοσης και πολέμιοι της υπογλυκαιμίας απομακρύνονται από τους στρατούς τους την ώρα μιας θύελλας. Ο ανταγωνισμός κι ο δρόμος τους, τους φέρνουν αντιμέτωπους με τα αποκυήματα της φαντασίας του δαιμόνιου Κ.Χ.
Την φαντασία εικονοποίησε η Ντανιέλα Σταματιάδη. Σπεύσατε σε βιβλιοπωλεία και ασημένιους δίσκους! (Πάρτε και χαρτοπετσετούλα)

Ιδού και το Δ.Τ.:Για χρόνια και χρόνια κάθε Χριστούγεννα, Μελομακάρονα και Κουραμπιέδες τρώγανε τα μουστάκια τους στον πιο αστείο πόλεμο του κόσμου... Μια μέρα όμως μια ξαφνική χιονοθύελλα τα άλλαξε όλα. Ο Φον Κουραμπιές, ο κόμης Μελομακαρόνης, μια νηστική αρκούδα, ένας ξενύχτης σκίουρος, ένας κηπουρός ονείρων, κι άλλοι πολλοί χαρακτήρες στην πιο αλλιώτικη χριστουγεννιάτικη περιπέτεια με δυο μεζούρες γέλιο και δύο φλιτζάνια γλύκα!


Καλοφάγωτο!